Czworo dzieci - Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja - wyjeżdżają z zagrożonego bombardowaniami lotniczymi Londynu (trwa druga wojna światowa). Dzieci jadą na wieś, do wielkiego starego domu pewnego Profesora. Profesor mieszka ze swoją gospodynią i jej trzema pomocnicami. Dzieciom nikt nie przeszkadza w buszowaniu po domu. Zwiedzają go i natrafiają na pusty pokój z wielką szafą. Dzieci wychodzą z pokoju, tylko najmłodsza Łucja otwiera drzwi szafy i wchodzi między rząd płaszczy i futer.
Przeciskając się przez ubrania, dziewczynka wychodzi na leśną polanę obsypaną śniegiem. Po chwili Łucja spotyka fauna o imieniu Tumnus. Faun od pasa w górę wygląda jak człowiek, ale ma koźle nogi, kopytka i ogon. Pan Tumnus twierdzi, że miejsce, do którego trafiła Łucja nazywa się Narnią. Potem upewnia się, że Łucja jest ludzkim dzieckiem i zaprasza ją do siebie na podwieczorek. Łucja przyjmuje zaproszenie, jedz ...